این مطلب از وب سایت دانلود آهنگ جدید • دان موزیک. انتشار گردید.

    دانلود اهنگ محسن ابراهیم زاده تب

    در این پست می توانید آهنگ محسن ابراهیم زاده تب را با دو کیفیت اصلی ۱۲۸ و ۳۲۰ به همراه متن اهنگ دانلود کنید

    دانلود اهنگ محسن ابراهیم زاده تب

    Download New Song By Mohsen EbrahimZade Called Tab

    خواننده نام آهنگ تنظیم دسته بندی
    محسن ابراهیم زاده تب مصطفی مومنی آهنگ عاشقانه

     

    دانلود اهنگ محسن ابراهیم زاده تب


    سلام خدمت مخاطبين سایت تکاوران سایبری در اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

    اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

    و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

    با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

    دبیر برگزاری رویداد هفته دیجیتال با اشاره به ضرورت تحول دیجیتال در کشور خبر از برگزاری این رویداد از 17 تا 21 آذر ماه داده و تاکید داشته که این تحول باید در تمامی بخش‌های اقتصادی کشور برقرار شود. او جزییات برنامه های هفته دیجیتال ایران را اعلام کرده و آن را به سه بخش جدا تقسیم بندی کرده است.

    به گفته «مهدی روحانی نژاد» الگوی هفته دیجیتال ایران بر مبنای رویدادهای جهانی گرفته شده و نخستین روز برنامه را روز «تحول دیجیتال و صنعت مخابرات ایران» عنوان کرد:

    «در این روز اپراتورهای مخابراتی و فعالان این حوزه با مشارکت سازمان تنظیم مقررات نشستی را در سالن شهید قندی وزارت ارتباطات برگزار می­ کنند تا استفاده از تکنولوژی­ های جدید در صنعت مخابرات و چالش­ های پیش روی آن را بررسی و برنامه­ های آینده خود به اطلاع ذی­نفعان دیگر برسانند.»




    کلیک کنید

    برنامه های هفته دیجیتال ایران

    روحانی­ نژاد ارائه خدمات دیجیتالی توسط اپراتورها را یکی دیگر از مباحث روز نخست هفته دیجیتال عنوان کرد و تاکید داشت که در این روز به مساله اینترنت اشیا و بهره‌وری بیشتر از آن هم پرداخته خواهد شد. وی از حضور شرکت‌های بانکی در این جلسات خبر داد و ابراز امیدواری کرد که نحوه همکاری آنها با اپراتورها و افزایش در آمد آنها مورد بحث قرار بگیرد.

    دبیر برگزاری رویداد هفته دیجیتال درباره برنامه روز دوشنبه و سه­ شنبه این رویداد نیز گفت:

    «در این دو روز چهارمین کنفرانس اینترنت اشیاء ایران (IoTex 2018) در مرکز همایش ­های برج میلاد به همراه نمایشگاه فعالان این حوزه برگزار می شود و20 استارتاپ از کل کشور محصولات خود را به نمایش می­ گذارند.»

    برنامه‌های روز یکشنبه و چهارشنبه هفته دیجیتال ایران نیز به برگزرای کارگاه‌های آموزشی و سمینارهای مرتبط در محل پژوهشگاه علم و فناوری دانشگاه شریف خواهد پرداخت و شرکت‌های بزرگ این حوزه نیز در این کارگاه‌ها شرکت خواهند داشت. به گفته روحانی نژاد هدف از برگزاری این دوره‌ها، آموزش نحوه پارتنرشیپ استارتاپ ­ها با شرکت­ های بزرگ است.

    برنامه های هفته دیجیتال ایران

    بنا به گفته دبیر این رویداد، در شرایط اقتصادی فعلی یکی از دغدغه­ های استارتاپ­ ها کمبود نقدینگی است و در این بخشی از هفته دیجیتال ایران به استارتاپ­ ها آموزش داده می­ شود که چگونه از طریق شرکت­ های بزرگ این حوزه توسعه خود را افزایش دهند.

    به این ترتیب به نظر می‌رسد هفته دیجیتال تهران در سه بخش مختلف و سه مکان جدا (برج میلاد، دانشگاه شریف و سالن شهید قندی وزارت ارتباطات) برگزار خواهد شد و در هر مکان به موضوعاتی خاصی پرداخته خواهد شد. برای اطلاعات بیشتر درباره این رویداد می‌توانید به سایت اصلی آن رجوع کنید.


    شما مخاطبين عزيز سايت تکاوران سایبری از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

    وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

    سایت تکاوران سایبری


    سلام خدمت مخاطبين سایت تکاوران سایبری در اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

    اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

    و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

    با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

    اگر تا امروز موبایل یا دوربین خریده باشید، واژه ی «مگاپیکسل» را هم شنیده اید که یک عدد احتمالاً دو رقمی هم همراهش می آید. شرکت های سازنده در تبلیغ محصولاتشان روی این عدد خیلی مانور می دهند و در چنین شرایطی حتماً شما هم وسوسه می شوید دوربینی با رزولوشن بالاتر بخرید، اما آیا رزولوشن بیشتر به معنای کیفیت بهتر است؟

    روزهای اولیه عکاسی دیجیتال اگر خیلی خوش شانس بودید یک دوربین 1.2 مگاپیکسلی به دستتان می رسید، چیزی در حد وبکم لپ تاپ های امروزی. الان دوربین های کامپکت حدود 15 تا 20 مگاپیکسلی و دوربین های DSLR سطح متوسط هم 20 تا 25 مگاپیکسلی هستند، اما از طرفی بعضی گوشی ها را می بینیم که رزولوشن خیلی بالایی دارند؛ مثل لومیا 1020 با حسگر 41 مگاپیکسلی، یا پرچمداران اخیر هواوی با حسگر 40 مگاپیکسلی. طبیعتاً انتظار ندارید که این گوشی ها بهتر از یک دوربین DSLR عکس بگیرند، بنابراین به سادگی می توان دریافت که رزولوشن به تنهایی کافی نیست. در ادامه این موضوع را بیشتر بررسی می کنیم.





    سنسور دوربین چیست؟

    سنسور دوربین یا همان حسگر تصویر، یک وسیله الکترونیکی است که اطلاعات نور را پس از عبور از میان دریچه لنز (که به روزنه یا اپرچر معروف است) جمع آوری می کند. این اطلاعات می تواند مواردی نظیر رنگ و شدت نور را در بر بگیرد. مدت زمان جذب نور توسط سنسور هم اهمیت زیادی دارد که از طریق سرعت شاتر تعیین می شود.

    یکی دیگر از پارامترهای مهم سنسورهای دوربین، توانایی تقویت اطلاعات نور دریافتی در زمان انتقال به دنیای دیجیتال و ذخیره سازی به عنوان فایل است که با مقدار ISO تعریف می شود. البته این تقویت سیگنال همیشه به بهای افزایش نویز تصویر تمام می شود، در نتیجه بهتر است تا جای ممکن نور ورودی را افزایش دهیم.

    حسگرهای تصویر به دو دسته اصلی تقسیم می شوند؛ حسگرهای CMOS (نیم رسانای اکسید فلزی مکمل) و حسگرهای CCD (دستگاه بار جفت شده). در این مطلب نیازی به بیان تفاوت های دو نوع حسگر نیست و فقط کافیست بدانید به دلیل عملکرد بهتر و هزینه کمتر، تقریباً تمام دوربین های دیجیتال کنونی (از جمله دوربین های موبایل) به حسگرهای CMOS مجهز هستند.

    حسگرهای CMOS را می توان بر اساس ابعاد فیزیکی (سطح دریافت کننده اطلاعات نور که بر حسب اینچ بیان می شود) و تعداد پیکسل های موجود در سطح (همان مگاپیکسل) دسته بندی نمود.

    پیکسل چیست؟

    همان طور که گفتیم، سنسور دوربین یک صفحه مستطیلی است که از میلیون ها پیکسل مربعی کوچک تشکیل شده. پیکسل ها وظیفه جمع آوری اطلاعات نور را بر عهده دارند. هر پیکسل فقط یک بخش کوچک از تصویر، یعنی فقط یک رنگ را ثبت می کند و نه بیشتر از آن. نهایتاً ترکیب میلیون ها پیکسل، تصویری که می بینیم را تشکیل می دهد. برای اینکه کارکرد پیکسل ها را بهتر درک کنید، تصویر زیر را که با گلکسی اس 9 پلاس ثبت شده است ببینید:

    همان طور که می بینید با بزرگنمایی کافی مشخص می شود که هر پیکسل فقط یک رنگ خاص را به ثبت رسانده است و هیچ اطلاعات دیگری را ارائه نمی دهد. اگر تمام پارامترهای عکاسی مانند سرعت شاتر، ایزو و اپرچر به درستی تنظیم شده باشند، هر پیکسل دقیقاً همان رنگی را ثبت می کند که عکاس با چشمانش می بیند.

    مگاپیکسل که به یک واحد سنجش استاندارد در دنیای تکنولوژی تبدیل شده، به معنای یک میلیون پیکسل است. به عنوان مثال دوربین اصلی گلکسی اس 9 پلاس که حسگر 12 مگاپیکسلی دارد، عکس هایی با رزولوشن 3024×4032 پیکسل ثبت می کند. با ضرب این دو عدد به رقم 12,192,768 یا همان 12 مگاپیکسل می رسیم. برای اندازه گیری و نمایش ابعاد پیکسل ها از واحد میکرومتر یا همان میکرون استفاده می کنند. اندازه پیکسل ها از حدود 1 میکرون در گوشی های موبایل تا حدود 8.4 میکرون در حسگرهای فول فریم متغیر است.

    چرا رزولوشن دیگر اهمیتی ندارد؟

    واقعیت این است که تمام دوربین های موبایل، رزولوشن کافی و حتی بیش از اندازه دارند. شما تصاویر و ویدیوهای ضبط شده را روی مانیتورهای فول اچ دی یا نهایتاً تلویزیون های 4K تماشا می کنید، که به ترتیب رزولوشن 2.1 و 8.3 مگاپیکسل دارند، یعنی به مراتب کمتر از رزولوشن دورقمی دوربین موبایل. بنابراین در حالت عادی نمی توان تفاوت رزولوشن یک عکس 12 مگاپیکسلی و یک عکس 40 مگاپیکسلی را تشخیص داد. مثلاً تصویر بالا دو عکس با رزولوشن 12 مگاپیکسل (سمت چپ) و 6 مگاپیکسل (سمت راست) را روی نمایشگر تمام اچ دی نشان می دهد.

    رزولوشن بالاتر از 8 مگاپیکسل فقط به درد کراپ کردن و بزرگنمایی می خورد. اگر یک گوشی با دوربین 12 مگاپیکسلی داشته باشید، می توانید تصویر خروجی را تا 50 درصد بزرگ کنید و باز هم افت کیفیت محسوسی را روی تلویزیون ها یا نمایشگرهای 4K احساس نکنید. مثلاً عکس فوق با دوربین 12 مگاپیکسلی گلکسی اس 9 پلاس ثبت شده؛ سمت چپ عکس با سایز اصلی و سمت راست عکس کراپ شده با بزرگنمایی 50 درصدی را می بینید که تفاوت محسوسی با هم ندارند. بنابراین باید به دنبال فاکتورهای دیگری باشیم که تفاوت کیفیت در عکس دوربین های موبایل را رقم می زنند.

    پس چه چیزی اهمیت دارد؟

    همان طور که گفتیم، رزولوشن بالا به تنهایی دلیلی بر افزایش کیفیت تصویر نیست و حتی می تواند تأثیر منفی داشته باشد. دو پارامتر مهمی که باید به آنها توجه کنیم، اندازه حسگر و اندازه پیکسل ها هستند. البته هر سه ویژگی فوق یعنی اندازه حسگر، اندازه پیکسل و رزولوشن با یکدیگر ارتباط دارند و هنر سازندگان موبایل (و دوربین) این است که بتوانند ترکیب ایده آلی از این سه را در محصولشان به کار بگیرند.

    هدف اصلی این است که پیکسل ها را بزرگ تر کنیم، چون پیکسل بزرگ تر به معنای توانایی بیشتر برای جذب اطلاعات نور است و نویز کمتر و کارآیی بهتری را در نور کم به همراه خواهد داشت. البته نمی توانیم پیکسل ها را بیش از حد بزرگ کنیم، چون در این صورت رزولوشن نهایی عکس ها خیلی پایین می آید. از طرفی اگر رزولوشن را بیش از حد افزایش دهیم، اندازه پیکسل ها کوچک و کوچک تر خواهد شد و توانایی جذب نور آنها تا حدی کاهش خواهد یافت که فقط زیر نور آفتاب می توان عکس مناسبی را ثبت کرد.

    اگر بخواهیم هم رزولوشن و هم اندازه پیکسل ها را افزایش دهیم، تنها یک راه پیش رو داریم: حسگر بزرگ تری را به کار بگیریم، یعنی همان کاری که نوکیا در مدل های 808 PureView و لومیا 1020 انجام داد. کافیست به تصویر زیر نگاه کنید تا ابعاد حسگرهای غول پیکر این دو گوشی در مقایسه با حسگرهای معمول آیفون ها و گلکسی ها دستتان بیاید.

    هواوی هم در پرچمداران جدیدش یعنی پی 20 پرو و میت 20 پرو از همین راهکار استفاده کرده و حسگر 1/1.7 اینچی با رزولوشن 40 مگاپیکسل را به کار گرفته تا بتواند در صدر جدول DxOMark جا خوش کند. در زیر تصویر سه دوربین اصلی پی 20 پرو را می بینید. حسگر اصلی 1/1.7 اینچی در وسط، حسگر مونوکروم 1/2.7 اینچی در سمت چپ و حسگر تله فوتوی 1/4 اینچی در سمت راست قرار گرفته است.

    سنسور دوربین های گوشی هواوی پی 20 پرو

    اما نکته مهم اینجاست که حتی چنین حسگر بزرگی هم برای رزولوشن 40 مگاپیکسل کافی نیست و پیکسل های سنسور 1/1.7 اینچی هواوی هم به خاطر ابعاد کوچک، به تنهایی در جذب نور موفق نیستند. هواوی برای جبران این موضوع از فناوری Quad Bayer و روش «پیکسل بینینگ» استفاده کرده که معایب و مزایای خودش را دارد و در موقعیت مناسب به آن خواهیم پرداخت.

    گفتنیست سونی هم به تازگی اولین سنسور 48 مگاپیکسلی دنیای موبایل را معرفی کرده است. این سنسور 1/2 اینچی با پیکسل های 0.8 میکرونی از فناوری Quad Bayer و پیکسل بینینگ استفاده می کند ولی برای ارزیابی کیفیت آن در شرایط نوری مختلف باید منتظر بمانیم.

    آیا افزایش اندازه حسگر ضرورت دارد؟

    طراحی و ساخت موبایل همین حالا هم با مشکلات و چالش های متعدد فنی و مهندسی روبروست؛ حالا اگر بخواهیم سنسور دوربین ها را هم بزرگ تر کنیم، اوضاع سخت تر خواهد شد. ظاهراً سازندگان برتر دنیای موبایل یعنی سامسونگ، اپل و گوگل هنوز چنین نیازی را احساس نکرده اند، چون اگر نگاهی به مشخصات دوربین جدیدترین محصولات آنها یعنی گلکسی اس 9 و اس 9 پلاس، گلکسی نوت 9، آیفون XS و پیکسل 3 بیندازیم، می بینیم همگی به حسگر 1/2.5 اینچی 12 مگاپیکسلی مجهزند.

    حسگرهای دوربین سامسونگ گلکسی اس 9 پلاس

    با این ترکیب، اندازه هر پیکسل به 1.4 میکرون می رسد که در حال حاضر رقم ایده آل برای گوشی های موبایل است. جالب اینجاست که اکثر محصولات رده بالای فهرست DxOMark (مواردی که گفتیم به علاوه اچ تی سی +U12، شیائومی می میکس 3 و می 8) هم از سنسوری با همین مشخصات استفاده می کنند.

    در نتیجه بیشتر شرکت ها تلاش خودشان را روی بخش نرم افزاری معطوف کرده اند تا بتوانند از همین حسگر معمول بهترین نتیجه را بگیرند. در واقع اهمیت الگوریتم های پردازش تصویر برای تولید عکس نهایی اگر بیشتر از ویژگی های سخت افزاری نباشد، کمتر نیست. مثلاً سونی در پرچمداران چند سال اخیرش از حسگر بزرگ 1/2.3 اینچی Exmor RS با رزولوشن 19 مگاپیکسل استفاده کرده ولی اثری از نام محصولاتش در لیست DxOMark به چشم نمی خورد. در مقابل گوگل بدون افزایش تعداد دوربین ها همیشه رده های بالای جدول مورد بحث را به خود اختصاص می دهد.

    جمع بندی

    همان طور که گفتیم رزولوشن به تنهایی عدد نامفهومی است و فقط در کنار دیگر مشخصات سخت افزاری دوربین معنا پیدا می کند. بنابراین اولین و مهم ترین عدد در مشخصات دوربین موبایل، اندازه پیکسل است که طبق قانون «هرچه بزرگ تر، بهتر» جواب می دهد، هرچند شرکت های سازنده معمولاً آن را به وضوح اعلام نمی کنند.

    پس از آن باید توجه ویژه ای به گشودگی دیافراگم داشته باشیم چون هرچه اپرچر بازتر باشد، نور دریافتی حسگر و کیفیت عکس خروجی (به ویژه در نور کم) بهتر خواهد بود. قابلیت تغییر اپرچر امکانات زیادی را در اختیار شما قرار می دهد اما فعلاً فقط پرچمداران اخیر سامسونگ یعنی گلکسی اس 9، گلکسی اس 9 پلاس و گلکسی نوت 9 به این ویژگی مجهز هستند. در این مطلب به شکل ویژه به قابلیت تغییر گشودگی دیافراگم در گلکسی اس 9 پرداخته ایم.

    نهایتاً باید مواردی نظیر قابلیت بزرگنمایی اپتیکال، توانایی ذخیره عکس با فرمت خام (RAW) و تنظیمات دستی کامل را در نظر گرفت که البته در اکثر پرچمدار کنونی بازار حضور دارند و نمی توان آنها را به تنهایی، مزیتی رقابتی به شمار آورد.


    شما مخاطبين عزيز سايت تکاوران سایبری از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

    وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

    سایت تکاوران سایبری


    سلام خدمت مخاطبين سایت تکاوران سایبری در اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

    اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

    و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

    با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

    سال‌ها از شروع نسل هشتم دنیای بازی‌های کامپیوتری می‌گذرد. در این بین دو رقیب نام آشنای این عرصه یعنی سونی و مایکروسافت همچنان تصمیم ندارند تا نسل بعدی را استارت زده و کنسول‌های جدیدی را معرفی کنند. بلکه به عرضه نسخه‌هایی قدرتمندتر بسنده کرده‌اند که چند ماهیست شاهد حضور آنان در بازار بوده‌ایم.

    با وجود گذشت این مدت زمان از عرضه اکس باکس وان، مشکلی درخصوص این کنسول وجود دارد که صرف نظر از تمامی تفاوت‌ها و کاستی‌های دیگر بسیار به چشم می‌آید. درواقع این مشکل تاکنون توانسته است برخی از کاربران را راضی و برخی را همچنان ناراضی نگه دارد. در ادامه مطلبی از مگان فرخمنش (Megan Farokhmanesh) نویسنده وبسایت The Verge در این خصوص را میخوانیم.

     






     

     

    سونی کنترلر دوال شاک را از ابتدا بدون نیاز به باطری‌های قلمی عرضه کرده است و به سادگی قابلیت شارژ کردن آنان با استفاده از پایه‌های مخصوص یا کابل USB و اتصال آن به کنسول وجود دارد. حتی نینتندو جوی‌کان‌های کوچک و ظریف سوییچ را بوسیله مجموعه شارژکننده کنسول شارژ می‌کند.

    اما شما برای استفاده از کنترلر اکس باکس وان نیازمند جایگزین کردن باطری‌های قلمی درون آن هستید. تنها درصورتی نیاز به این کار نخواهید داشت که با استفاده از سیم و همچنین با تحمل کردن فاصله‌ای کوتاه تا صفحه نمایش تصمیم به بازی کردن داشته باشید.

    اگر به سراغ کنسول‌های دستی سونی و نینتندو برویم مشاهده می‌کنیم که پلی استیشن ویتا و نینتندو 3DS هردو بوسیله شارژر و بدون نیاز به باطری‌های قلمی شارژ می‌شوند. خیال شما ازین بابت راحت است و به مشکلی برنمی‌خورید. استفاده از باطری شاید در بسیاری از موارد امری منسوخ شده باشد، اما حتی در سال 2018 نیز مایکروسافت این سیستم قدیمی خود را تغییر نداده است.

    کنترلرهای الیتِ اکس باکس وان نیز که با استفاده از تکنولوژی‌های روز ساخته شده‌اند و قیمت بالایی نیز دارند، باز هم نیازمند استفاده از باطری‌های قلمی هستند.

     

     

    اما در بسیاری از شبکه‌های اجتماعی مانند ردیت (Reddit) کاربران به نیمه پر لیوان اشاره کرده‌اند. می‌توان در این میان کمپین‌هایی را مشاهده کرد که از این سیستم دفاع می‌کنند. این کاربران معتقدند استفاده از کنترلرهایی که از باطری استفاده می‌کنند بسیار بهتر از مدل‌های شارژی است.

    «امیدوارم سازندگان در این سیستم کنترلرها تغییری ایجاد نکنند»، «هیچ چیز بدتر از این نیست که در حین بازی مجبور شوید کنترلر خود را عوض کنید یا آن را برای شارژ کردن به کنسول متصل کنید» و… . این‌ها مثال‌هایی از نظرات کاربران در این کمپین‌ برای حمایت از حضور باطری‌های قلمی در مدل‌های جدید کنترلرها است.

    بصورت کلی بسیاری از این کاربران طرفدار تعویض باطری هرچند سریع و با هزینه‌ای زیاد یا کم جهت خرید باطری‌هایی بادوام‌تر هستند. آن‌ها معتقدند این کار ساده‌تر و بی‌دردسرتر از زمانی است که مجبور باشید کنترلر خود را بصورت کلی تعویض کرده یا آن را به کنسول متصل کنید.

     

     

    زمانی که از مایکروسافت درخصوص این سیاست سوال شد، گفته شد که این کمپانی درنظر دارد تا برای کاربران خود آزادی عمل قائل شود. به همین خاطر کاربران می‌توانند برای استفاده از کنترلرهای اکس باکس وان چه درخصوص کنسول و یا ویندوز10 از کابل USB و بصورت اتصال مستقیم استفاده کنند.

    یا حتی می‌توانید به سراغ باطری ( مایکروسافت کاربران را برای استفاده از بهترین عملکرد کنترلرها دعوت به باطری‌های ساده یا یک بار مصرف کرده است و استفاده از باطری‌های شارژی را توصیه نمی‌کند) بروید. کیت‌های مخصوص این کنترلرها که توانایی شارژ مجدد داشته و در قسمت جا باطری دسته قرار می‌گیرند نیز می‌توانند یکی دیگر از انتخاب‌های شما باشند ( برخی ازین کیت‌ها ماکسیمم تا 4 ساعت شارژ شده و می‌توانید از آنان تا 30 نیز استفاده کنید ).

    این پاسخ قانع کننده است و تایید می‌کند که مایکروسافت در این زمینه سیاست درستی را در پیش گرفته است. اما چرا با وجود این آزادی عمل امکانات مورد نیاز برای استفاده از ابتدا در اختیار کاربران قرار نمی‌گیرد؟

     

     

    برای مثال با وجود خرید یک کنسول اکس باکس وان که خود هزینه قابل توجهی را در پی دارد، چرا کاربران باید بصورت جداگانه کابل USB را خریداری کنند؟ درصورت استفاده از باطری‌های یک بار مصرف و در شرایطی که باطری اضافه برای جایگزین کردن باطری‌های تمام شده به همراه نداشته باشید چه اتفاقی رخ می‌دهد؟

    مجبور می‌شوید حتی در حین بازی به نزدیک‌ترین فروشگاه مراجعه کنید و سریعا باطری مورد نظرتان را تهیه کنید. چرا که درصورت نبود کابل USB کوچک‌ترین استفاده از کنترلر مقدور نیست و عملا دسترسی شما به کنسولتان از بین می‌رود! با این وجود باز هم برخی مشکلات و سوالات همچنان بی‌جواب و بی راه حل باقی می‌مانند.

    با وجود مزایای استفاده از این سیستم قدیمی، باز هم مشکلات و برخی مسائل موجود که بالاتر به آنان پرداختیم موجب می‌شود تا همچنان تکنولوژی جدیدتر و کنترلرهای شارژی را در ارجحیت قرار دهیم.


    شما مخاطبين عزيز سايت تکاوران سایبری از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

    وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

    سایت تکاوران سایبری


    سلام خدمت مخاطبين سایت تکاوران سایبری در اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

    اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

    و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

    با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

    یادگیری اصول پایه نقاشی چندان دشوار نیست اما حرفه‌ای شدن در آن واقعا کار سختی است؛ کار سختی که به نظر با چاپگر سه بعدی محققان دانشگاه MIT آسان‌تر خواهد شد.

    همه می‌دانیم که چاپگرهای دو بعدی تنها از چهار رنگ استفاده می‌کنند و همین موضوع باعث می شود که نتوان از آن‌‌ها برای چاپ باکیفیت نقاشی‌ها استفاده کرد. در پاسخ به این مشکل، محققان دانشگه MIT توانسته‌اند چاپگر سه بعدی مجهز به هوش مصنوعی را طراحی کنند که حتی با وجود شرایط بد نسخه اصلی نقاشی هم می‌تواند کار خودش در بازسازی نقاشی‌ها را بسیار خوب انجام دهد.

    این چاپگر سه بعدی که RePaint نام دارد، از ۱۰ مخزن رنگی جداگانه جوهر شفاف استفاده کرده و سیستم هوش مصنوعی آن هم بهترین رنگ مورد نیاز را پیش بینی می‌کند. در ضمن این چاپگر می‌تواند تشخیص دهد که کدام رنگ‌ها برای استفاده در نقطه خاصی از نقاشی مورد نیاز هستند.





    RePaint در استفاده از رنگ‌ها شرایط تابش نور را هم در نظر می‌گیرد و حتی برای کپی کردن نقاشی‌های سبک ترام که با استفاده از نقطه‌های پرتعداد طراحی می‌شوند نیز کاربرد خواهد داشت.

    البته Repaint در حال حاضر نمی تواند بافت سطوح و انعکاس را بازسازی کند و همین موضوع باعث می‌شود که برخی از نقاشی‌هایی که روی این ویژگی‌ها مانور ویژه‌ای داده‌اند، در نسخه بازسازی شده خود توسط این چاپگر، آنچنان زیبا به نظر نرسند.

    خروجی Repaint در حال حاضر در اندازه یک کارت پستال است و استفاده از آن در مقایس‌های بزرگ‌تر باعث می‌شود تا کار موزه‌ها برای نمایش و حفاظت از آثار خود آسان‌تر شده و شما هم بتوانید طرحی نزدیک به شاهکار‌های ون گوگ را در خانه خود داشته باشید.


    شما مخاطبين عزيز سايت تکاوران سایبری از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

    وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

    سایت تکاوران سایبری


    سلام خدمت مخاطبين سایت تکاوران سایبری در اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

    اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

    و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

    با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

    روزی نیست که در دنیای دانش و تکنولوژی اتفاق تازه ای رخ ندهد و ما نیز در دیجیاتو همواره در تلاش و تکاپو هستیم تا تمامی جزئیات این دست از رویدادها را به سمع و نظر شما برسانیم. در طی ۲۴ ساعت گذشته مطالب متعددی در این وبسایت منتشر شده اند که می توانید عنوان مهم ترین آنها را در ادامه ی مطلب مطالعه کرده و بسیار سریع تر از همیشه از مهم ترین وقایع عرصه فناوری آگاه شوید.

    The post جمع‌بندی روز: شنبه، ۱۰ آذر ۱۳۹۷ appeared first on دیجیاتو.


    شما مخاطبين عزيز سايت تکاوران سایبری از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

    وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

    سایت تکاوران سایبری


    سلام خدمت مخاطبين سایت تکاوران سایبری در اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

    اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

    و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

    با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

    در 3 قسمت از مجموعه فیلم های جنگ ستارگان شاهد ستاره مرگ بودیم؛ سازه ای طراحی شده توسط بشر که مشابه با یک ماه برای سیاره نزدیک به خود به نظر می رسد. اما آیا در دنیای واقعی هم می توان چنین سازه آخر الزمانی را در فضا ایجاد کرد؟ فیزیکدانان می خواهند به این سوال پاسخ دهند.

    ستاره مرگ در اپیزودهایی از جمله چهارم، ششم، سوم و نیز در قسمت روگ وان نشان داده شده بود؛ سازه ای به شکل یک قمر با قطر 120 کیلومتر که از دید سیاره تخیلی آلدران (با ظاهر و ابعادی شبیه به زمین) به شکل یک قمر عجیب به نظر می رسید. اگر در مورد شماره های اپیزودها گیج شده اید حق دارید، چرا که اولین سری از فیلم های جنگ ستارگان از شماره 4 شروع می شود! «مارتین آرچر» فیزیکدان از دانشگاه کوئین مری لندن بررسی کرده که ساخت ستاره مرگ چگونه ممکن می شود.

    ستاره مرگ




    کلیک کنید

    آن طور که در داستان جنگ ستارگان گفته می شود این ستاره از فولاد کوادانیوم ساخته شده، آلیاژی تخیلی که هنوز وجود خارجی ندارد. در ستاره مرگ امکان اسکان دادن 2 میلیون خدمه از جمله کارمندان امپراتوری، خلبانان و استورم تروپرها وجود دارد. البته باید اشاره کرد که در اپیزودهای مختلف جنگ ستارگان دو نسخه از این سازه نشان داده می شود که دومی پیشرفته تر است. در این مطلب قصد نداریم به جزئیات جذاب فیلم بپردازیم و آنها را فاش کنیم.

    میزان مواد اولیه مورد نیاز برای ساخت ستاره مرگ چه قدر است؟

    اما از خلاصه ماجرا بگذریم و ببینیم آیا با به دست آوردن طرح های سازه می توان مشابه آن را ساخت؟ اول بگذارید میزان مواد اولیه مورد نیاز برای ساخت و ساز را بررسی کنیم. با میزان تولید فولاد کنونی 182 برابر سن جهان را باید صرف کنیم تا میزان فلز مورد نیاز برای ایجاد ستاره مرگ فراهم شود. پس امکان تأمین فلز اولیه حداقل با شرایط فعلی ممکن نیست.

    چه میزان انرژی باید تولید شود؟

    نگرانی ها در مورد میزان انرژی مورد نیاز برای کارکرد ستاره مرگ از جمله انرژی مورد نیاز برای راه اندازی یکی سیستم جاذبه بیشتر از مواد اولیه خواهد بود. برای مقایسه باید به ایستگاه فضایی بین المللی اشاره کرد که به ازای هر متر مکعب نیاز به 0.75 وات انرژی دارد. انرژی مورد نیاز ایستگاه فضایی از طریق 8 مجموعه سلول های خورشیدی تأمین می شود که 34 متر طول و 12 متر پهنا دارند.

    ستاره مرگ

    ایستگاه فضایی بین المللی به ازای هر متر مکعب نیاز به 0.75 وات انرژی دارد که توسط پنل های خورشیدی تأمین می شود.

    اگر تمامی سطح ستاره مرگ را با سلول های خورشیدی فرضاً با صد درصد بازدهی بپوشانیم باز هم 45 برابر کمتر از این میزان (0.75 وات برای هر متر مکعب) انرژی تولید خواهیم کرد.

    فراموش نکنیم که سلول های خورشیدی عمدتاً بازدهی کمی بیش از 20 درصدی دارند. علاوه بر این تصور کنید اگر ستاره ساخته دست بشر از خورشید یا هر منبع نوری دیگری دورتر باشد مشکلات تأمین انرژی خورشیدی باز هم بیشتر می شود.

    جاذبه ستاره مرگ چگونه ایجاد می شود؟

    فیلم «2001: ادیسه فضایی» استنلی کوبریک را دیده اید؟ حتماً یکی از جالبترین صحنه های آن را از یاد نبرده اید؛ صحنه ای که شخصیت «دیوید بومن» روی یک مسیر دایره ای به راحتی می دود و این موضوع به دلیل ایجاد جاذبه در ایستگاه فضایی ممکن می شود. در واقع به این منظور بخشی دایره ای از ایستگاه حول یک مرکز با سرعت مشخصی گردش می کند تا نیروی جاذبه مشابه با زمین فراهم شود.

    اگر قرار باشد جاذبه ای مشابه با زمین (یک برابر نیروی گرانش یا به عبارتی 9.81 متر بر مجذور ثانیه) در ستاره مرگ هم ایجاد شود سازه ستاره باید هر 3.5 دقیقه یک بار به دور خود بچرخد.

    ستاره مرگ

    جاذبه مصنوعی در فیلم «2001: ادیسه فضایی» از استنلی کوبریک

    البته دلیلی دارد که در فیلم کوبریک ایستگاه به شکل یک حلقه ساخته شده است. نیروی گریز از مرکزی که در اثر چرخش ستاره مرگ تولید می شود با شعاع از مرکز دایره نسبت مستقیم دارد.

    در مورد ستاره مرگ به عبارتی وقتی که داخل ستاره هستید، هر چه از مرکز دورتر شوید جاذبه بیشتری را احساس می کنید . البته این جاذبه به دلیل نیروی گریز از مرکز به سمت خارج کره است و نه مثل زمین به سمت مرکز آن. در نتیجه هر چه به قطب ها یا مرکز ستاره نزدیک تر شوید جاذبه کمتری را احساس می کنید اما در خط استوا بیشترین میزان جاذبه وجود دارد.

    البته در بخش حلقه ای سازه ادیسه فضایی این مشکل را نداریم چرا که نیاز است جاذبه در خارجی ترین بخش یک صفحه تولید شود که این موضوع هم با چرخش حل می شود. با این حال  از یاد نبرید که در همین فیلم برخی از قسمت های دیگر سازه که به مرکز نزدیکند فاقد جاذبه هستند.

    ستاره مرگ

    ایستگاه فضایی در فیلم 2001: ادیسه فضایی با قابلیت تولید جاذبه در برخی از بخش ها

    به این ترتیب نمی توان با دانش فعلی جاذبه یکنواخت و مناسبی را در تمامی بخش های کره ایجاد کرد. در این صورت اگر قرار به ایجاد جاذبه به این شکل باشد دیگر چه نیازی به ساخت ستاره مرگ به صورت کروی وجود دارد؟ شاید راهکار ادیسه فضایی بهتر باشد؟

    کره دایسون می تواند راهکار ایجاد جاذبه مصنوعی باشد؟

    اما اگر در قلب ستاره مرگ یک ستاره مصنوعی را قرار دهیم چطور؟ آیا به این ترتیب می توان مشکل جاذبه را حل کرد؟ در این شرایط ایستگاه چیزی شبیه به کره دایسون می شود.

    کره دایسون که ایده آن توسط «فریمن دایسون»، فیزیکدان نظری مطرح شده یک ابَر سازه فلزی است که به طور کامل یک ستاره را در بر می گیرد و می تواند انرژی به تولید شده از آن را مهار کند. البته باید اشاره کرد که پوسته کره دایسون در اثر نیروی جاذبه وارد شده از ستاره مرکزی متحمل فشارهای بسیاری می شود. حتی اگر کره از هم نپاشد، کوچکترین فشار خارجی می تواند نظم سازه را به هم زده و کل سازه را در ستاره مرکزی در هم بشکند.

    از سوی دیگر باید گفت که ایده کره دایسون به طور معمول کره ای با ابعادی در حد مدار زمین که به دور ستاره قرار گرفته را متصور می شود. اگر ستاره مرگ کوچکتر از این باشد بیشتر مشکلات کره دایسون حل می شود.

    در حالی که فولاد و تیتانیوم در این شرایط توان مقاومت را ندارند اما گرافن یکی از جایگزین هایی است که احتمالاً می تواند در این شرایط جاذبه تاب بیاورد. علاوه بر این ها شاید در آینده نیازی به ستاره ای قرار گرفته در مرکز ستاره مرگ نیازی نداشته باشیم و با بهره بردن از فرایند همجوشی هسته ای به سادگی نیروی کافی مورد نیاز را فراهم کنیم.

    ستاره مرگ

    کره دایسون فرضی

    در حال حاضر در آزمایش های همجوشی هسته ای بیش از این که انرژی به دست آوریم باید انرژی صرف این فرایند کنیم. بسیاری از فیزیکدانان حوزه پلاسما تصور می کنند که کلید حل این مشکل در بزرگتر کردن تجهیزات است و امیدوارند رآکتور گرماهسته ای آزمایشی بین الملی (ITER) با ابعادی در حد یک سوم استخر المپیک راه حل مورد نظر باشد. در این صورت می توان انتظار نیرویی 2 میلیون برابر تمام آنچه توسط بشر استفاده می شود را برای ستاره مرگ در اختیار داشته باشیم.

    اما هنوز مشکلاتی در سر راه خواهد بود. فشار وارده بر رآکتور ستاره مرگ ممکن است بسیار بالا باشد. گرانش ستاره مصنوعی ممکن است برای پلاسمای همجوشی کافی نباشد و به میزان بیشتری از جاذبه نیاز باشد. احتمالاً میدان مغناطیسی می تواند این مشکل فرایند همجوشی را هم حل کند.

    ستاره مرگ

    اما صبر کنید. باز هم مشکل از آنجایی ناشی می شود که باید قویترین آهنرباهای موجود در جهان را در اختیار داشته باشیم که با استفاده از یک نوع ستاره نوترونی با میدان مغناطیسی فوق قوی به دست می آید. ستاره نوترونی هسته فروپاشیده یک ستاره بزرگ است؛ ستاره ای که پیش از فروپاشی جرمی بین 10 تا 29 برابر جرم خورشید داشته است. این حد از قدرت مغناطیسی یک میلیون بار قوی تر از آنچه است که تا به حال در زمین ایجاد کرده ایم. پس موضوع ایجاد جاذبه با رآکتورهای همجوشی هم پیجیده تر از آن است که به سادگی بتوان به آن دست یافت.

    امکان ساخت سلاح کشتار جمعی ستاره مرگ وجود دارد؟

    در دانشنامه جنگ ستارگان، سلاح نابودگر ستاره مرگ به عنوان اسلحه ای با سوپر لیزر معرفی شده است. از آنجایی که لیزر در واقع پرتو است اسلحه می تواند با متمرکز کردن این نور روی یک نقطه خاص قدرت بالایی را به آن منتقل کنند. لیزر می تواند پرتو ثابتی را برای مدتی طولانی روی یک نقطه ایجاد کند یا پرتو قوی را در پالس های بسیار کوتاهِ هزاران یا میلیون ها عدد در هر ثانیه ایجاد نماید.

    نورهای تقویت شده لیزر هم می توانند بسیار قوی باشند. یک سری از پالس های قوی می توانند حتی موادی از جمله تیتانیوم یا الماس را هم سوراخ کنند. لیزر با قدرت یک مگاوات می تواند یک هواپیمای جت را از فاصله 10 کیلومتری سوراخ کرده و بسوزاند. برای این کار تنها یک یا 2 ثانیه زمان نیاز است. حتی گفته می شود که لیزر می تواند ماهواره ها را ذوب و نابود کند.

    ستاره مرگ

    به این ترتیب به نظر می رسد همان طور که در تمامی قسمت های جنگ ستارگان دیده می شود لیزر بتواند به انسان ها صدمه بزند و آنها را بکشد، دیوارها را ذوب کرده و فضاپیما ها را نابود کند. اما بین لیزری که در جنگ ستارگان نشان داده می شود با آنچه ما در زمین قادر به ایجاد آن شده ایم تفاوت مهمی وجود دارد: اندازه.

    برای اینکه لیزرهایی با انرژی به شدت بالا تولید کنیم نیاز به صرف انرژی بسیار بالا داریم. تولید این انرژی هم نیاز به فضای زیاد برای قرار دادن تجهیزات مورد نیاز دارد که البته در مورد ستاره مرگ مشکلی با فضای وسیع مورد نیاز نداریم. با این حال برای اینکه لیزری با قدرت دود کردن یک سیاره داشته باشیم باید در مقایسه با لیزر تولید شده توسط MIRACL (سلاحی لیزری که در دهه 1980 توسط نیروی دریایی ارتش ایالات متحده توسعه داده شده بود) میلیون ها میلیاردها برابر انرژی تولید کنیم.

    البته برای اینکه سیاره را نابود کنیم الزاماً نیاز به حدی از انرژی که سیاره را بخار کند نداریم. برخی از محققان روشی را پیشنهاد داده اند که با استفاده از لیزر حفره ای باریک روی سیاره تا هسته آن ایجاد شود و سپس با حرارت دادن هسته، ذوب شدن و انفجار سیاره ممکن شود. البته شاید باز هم به این طریق انفجار سیاره ممکن نشود.

    ستاره مرگ

    ستاره مرگ به اندازی ای بزرگ است که می تواند فضاپیماهای متعدد به همراه سربازان و کارمندان را در خود جای دهد. در این تصویر سفینه امپراتوری در فیلم در عرشه ستاره پارک شده است.

    در صورتی که بتوان چنین لیزر قدرتمندی را ساخت، شاید امکان ساخت اسلحه ستاره مرگ هم فراهم می شود. اما در این بین یک مشکل دیگر هم وجود دارد. در فیلم دیده می شود که چندین پرتو لیزر روی یک نقطه متمرکز می شوند و با تشکیل یک پرتو قوی تر به سمت هدف که سیاره آلدران باشد می تابند. منطقی به نظر می رسد که این نورها در جهات مختلف پخش شوند و خبری از یکپارچه شدن آنها حداقل به این شکل نباشد. به این ترتیب بدون اینکه به سیاره هدف برسند در فضا پخش می شوند.

    در نهایت به نظر می رسد ساخت ستاره مرگ حداقل در دوره کنونی ممکن نیست و اگر هم ممکن شود نیاز به منابع عظیمی از مواد اولیه و البته انرژی برای تولید جاذبه و سلاح لیزری ویژه دارد.


    شما مخاطبين عزيز سايت تکاوران سایبری از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

    وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

    سایت تکاوران سایبری


    سلام خدمت مخاطبين سایت تکاوران سایبری در اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

    اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

    و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

    با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

    انیمیشن SmallFoot بر اساس کتابی به نام Yeti Tracks (ردپای یتی) ساخته شده که سرجیو پابلو آن را به نگارش در آورده است. پابلو کسی است که کار حرفه‌ای خود را با دیزنی و رنسانس این شرکت آغاز کرد و در طراحی کاراکترهای انیمیشن‌هایی چون گوژپشت نتردام و هرکول همکاری داشت. او پس از خارج شدن از دیزنی در سال ۲۰۰۲ کار مستقل خودش را شروع کرد و با اینکه چند سالی موفق نبود اما در نهایت با نوشتن داستان انیمیشن من نفرت انگیز ۱ توانست خودی نشان دهد و بار دیگر اسم خود را درخشان کند.

    بررسی انیمیشن Smallfoot

    • کارگردان: کاری کرک پتریک
    • استودیو تهیه کننده: برادران وارنر
    • بازیگران: دنی دویتو، چنینگ تیتوم، زندایا
    • بودجه: 80 میلیون دلار

    او بعد از من نفرت انگیز در تولید انیمیشن موفق ریو نیز شرکت داشت و پس از آن به پرداخت هرچه بیشتر مینیون‌ها مشغول شد؛ مخلوقاتی زاده ذهن او که این روزها تبدیل به برندی بزرگ شده‌اند و در تبلیغات شرکت‌های بزرگی چون الجی نیز ظاهر می‌شوند. در این بین استودیو انیمیشن سازی برادران وارنر دست روی یکی از آثار نوشته شده قدیمی پابلو گذاشت و تصمیم گرفت تا آن را تبدیل به یک اثر انیمیشن کند. کتاب رد پای یتی پابلو درباره رفاقت یک هیولای برفی و یک انسان بود که با یکدیگر طرح دوستی می‌ریزند و یتی با دوستش به دنیای واقعی انسان‌ها سفر می‌کند. وقایع مختلفی پیش می‌آید و رفتار دیگر انسان‌ها با یتی باعث می‌شود که انسان تصمیم بگیرد دوستش را به دنیای برفی خودش برگرداند.

    بررسی انیمیشن Smallfoot

    کاری کرک پتریک از همراهان قدیمی والت دیزنی (که فیلمنامه برنارد و بیانکا آغازگر راه هنری او بود) کارگردانی کار را برعهده می‌گیرد و رسما اولین انیمیشنی که خودش آن را ساخته را روی پرده می‌برد.سابقه کارگردانی او تنها به فیلمی کمدی با بازی ادی مورفی به نام تصورش کن برمی‌گردد و در انیمیشن‌های دیگر معمولا نقش داستان‌نویس و یا طراحی کاراکتر را برعهده داشته است.

    قصه کودکانه داستان سرجیو پابلو حالا دستخوش تغییرات ریز و درشتی شده و تبدیل به یک انیمیشن بلند سینمایی شده است؛ انیمیشنی که حال و هوای موزیکال را در خود دارد و چند آواز نیز در آن گنجانده شده است. انیمیشن Smallfoot تا حدی به منبع اصلی خود وفادار است و داستان غول یخی به نام میگو را روایت می‌کند که در سرزمین یتی‌ها (همان غول‌های برفی) زندگی می‌کند. سنگ نوشته‌هایی در این سرزمین وجود دارد که از نیاکان یتی‌ها به دستشان رسیده و حکم فرامین مقدس را برای آنها دارند. هر یک از این تکه سنگ‌ها یک دستور را نوشته و نگهبان سنگ‌ها نیز نسل اندر نسل لباسی از جنس همین سنگ‌ها را پوشیده و بر دیگران حکمرانی می‌کند.

    بررسی انیمیشن Smallfoot

    تمام یتی‌ها صبح تا شب مشغول به گرد کردن یخ‌ها و ریختن آنها در یک سری لوله هستند؛ لوله‌هایی که بر اساس نوشته‌های باستانی به سمت ماموت‌های عظیم الجثه‌ای می‌رود که سرزمین یتی‌ها را روی عاج‌هایشان نگه داشته‌اند. در حقیقت تاریخ و تمدن یتی‌ها به آنها می‌گوید که کره زمین همانا سرزمین آنهاست و چند ماموت غول پیکر آن را نگه داشته‌اند و خورشید هم حلزونی هست که آهسته آهسته به آسمان می‌آید و دوباره به لانه خود برمی‌گردد. جهل و نادانی در سرزمین پاگنده‌های یخی موج می‌زند.

    میگو اما بنا به دلایلی برای مدتی از روستایشان خارج شده و در همین حین شاهد سقوط یک فروند هواپیماست، او در حین این سقوط با خلبان هواپیما هم ملاقاتی کوتاه دارد و بعد از دیدن او از ترس به روستا فرار می‌کند. میگو موجودی افسانه‌ای به نام پاکوچک را دیده که بر اساس یک سری شایعات در جهان وجود دارد و دشمن خبیث پاگنده‌ها است. کسی حرف‌های میگو را باور نمی‌کند به جز یک عده که خودشان را گروه تجسس پاکوچک‌ها می‌نامند و رهبرشان هم کسی نیست جز دختر نگهبان سنگ‌های حاضر یعنی شاهدخت سرزمین یتی‌ها.

    بررسی انیمیشن Smallfoot

    همانطور که احتمالا حدس زده‌اید داستان انیمیشن Smallfoot پایش را فراتر از یک قصه کودکانه گذاشته و رنگ و آبی به آن داده تا برای عموم افراد جذابیت پیدا کند. شوخی‌هایی که در انیمیشن وجود دارد به صورت رگباری به بیننده القا می‌شود و انیمیشن Smallfoot از آن دسته کارهایی است که لقب اسکاری به خود نمی‌گیرد اما می‌تواند تا مدتها مخاطبش را بخنداند. انیمیشن‌هایی نظیر من نفرت انگیز و مینیون‌ها هم همین روند را داشتند و هیچ‌گاه در برابر جوایز هنری حرفی برای گفتن نداشتند اما در بین محافل تماشاگران توانسته‌اند جای خود را به خوبی به ثبات برسانند.

    صحنه‌های کمدی انیمیشن Smallfoot برای همه سنین طراحی شده و خوشبختانه برخلاف برخی آثار سال جاری، مخاطب بزرگسال و همراه کودک را نیز در نظر گرفته است. هر چند آوازهایی که در آن به کار رفته تا حد زیادی زائد به نظر می‌آیند و هیچ حرف خاصی هم برای گفتن ندارند (بگذریم از اینکه چنینگ تیتوم، بازیگری که صداپیشگی شخصیت اصلی کار را بر عهده دارد عملا صدای جذابی هم برای خوانندگی ندارد!)

    بررسی انیمیشن Smallfoot

    در بین چند آوازی که در انیمیشن قرار گرفته (حدود ۵ آواز) ۲ مورد از آنها قابل قبول است که یکی‌شان توسط زندایا (خواننده و بازیگر مشهور آمریکایی) اجرا شده و دیگری هم قطعه موسیقایی رپی است که رپر شهیر آمریکایی با نام Common آن را اجرا کرده است.  نکته جالب توجه اما حضور لبرون جیمز بسکتبالیت در بین صداپیشگان هست که می‌تواند طرفداران او را خوشحال کند.

    داستان انیمیشن Smallfoot مرا تا حدی یاد حمورابی و لوحه‌های فرامین او انداخت و سنگ نوشته‌های سرزمین یتی‌ها که حکم مقدسات را برای آنها دارند ولی عملا پاگنده‌ها را به درون جهل فرو برده‌اند. پیش زمینه داستانی انیمیشن Smallfoot در این بخش خیلی قوی به نظر می‌رسد و مستقیما افرادی را نشانه می‌رود که با اسامی مقدسات پا پیش گذاشته و دروغ را به خورد مردم تحویل می‌دهند. نگهبان سنگ‌ها دقیقا مصداق چنین افرادیست که امروزه هم در دنیا مثل و مانند آنها کم نیست و اینکه انیمیشنی با این ظرافت بتواند موضوعی به این جدی را مطرح کند، قابل تحسین است.

    بررسی انیمیشن Smallfoot

    جدا از این بحث کاملا جدی (مبارزه با خرافات و افرادی که به اسم دین و مقدسات پا جلو می‌گذارند و مهملات را به خورد مردم می‌دهند) رابطه دوستی میگو و پاکوچک داستان یعنی کاوشگری به نام پرسی، بسیار جالب از آب در آمده است. این دو نه حرف همدیگر را می‌فهمند و نه ارتباط غیرکلامی آنچنانی با یکدیگر برقرار می‌کنند اما دوستی عمیقی بین‌شان شکل می‌گیرد و این دوستی احمقانه به نظر نمی‌رسد. هر دو شخصیت به خوبی پرداخته شده و داستان زندگی هر یک از آنها (پرسی که به دنبال شهرت است و میگویی که به دنبال حقیقت) به درستی روایت می‌شود.

     

    اصولا بودن آواز در این انیمیشن برای من سوال برانگیز است و به نظر می‌رسد که صرفا فروش آثار موزیکال اخیر، تیم سازنده را بر آن داشته که قطعات آوازی را نیز در درون داستان خود قرار دهند. صداپیشگان انیمیشن Smallfoot توانستنه‌اند از پس کار خود به خوبی بر بیایند و برخی از آنها در بخش آوازخوانی به مشکل خوردند. زندایا بهترین اجرا را دارد و کمدین معروف جیمز کوردن نیز در کنار زندایا می‌درخشد و بسیاری از لحظات کمیک را با لحن صدایش خلق می‌کند. دنی دویتو نیز با حضور کوتاه و افتخاری خود کولاک می‌کند و مرا یاد مرحوم رابین ویلیامزی می‌اندازد که در مبحث صداپیشگی کم‌کار بود ولی با هر با حضورش صحنه را از آن خود می‌کرد.

    بررسی انیمیشن Smallfoot

    انیمیشن Smallfoot اثری به یاد ماندنی و یا دارای ارزش‌های هنری بالایی نیست ولی جنس کمدی را خوب می‌شناسد و می‌تواند بیننده خود را راضی نگه‌دارد. شاید اگر صحنه‌های موزیکال کمتر بودند و یا در ازای آنها دیالوگ‌هایی برقرار می‌شد، با انیمیشن به مراتب بهتری روبرو بودیم ولی سازندگان دستی دستی اثر خودشان را به تنزل مقام رسانیده‌اند و آن را با آوازهای نه‌چندان قوی در بخش‌هایی عملا ضعیف جلوه‌ داده‌اند.

    بررسی انیمیشن Smallfoot

    انیمیشن پاکوچک دنیایی از دوستی و صلح را نشان ما می‌دهد و پیام‌های اخلاقی و اجتماعی متعددی که با خود به همراه دارد را با لحن شعارگونه هم به مخاطبش انتقال نمی‌دهد. همین موارد می‌تواند نقص‌های کوچک آن را از چشم بیینده بپوشاند و با دنیای یخی و خنده دارش انس دهد.


    شما مخاطبين عزيز سايت تکاوران سایبری از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

    وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

    سایت تکاوران سایبری

    این مطلب از وب سایت دانلود آهنگ جدید • دان موزیک. انتشار گردید.

    دانلود اهنگ محسن ابراهیم زاده دنیا مال منه

    در این پست می توانید آهنگ محسن ابراهیم زاده دنیا مال منه را با دو کیفیت اصلی ۱۲۸ و ۳۲۰ به همراه متن اهنگ دانلود کنید

    دانلود اهنگ محسن ابراهیم زاده دنیا مال منه

    Download New Song By Mohsen EbrahimZade Called Donya Male Mane

    خواننده نام آهنگ تنظیم دسته بندی
    محسن ابراهیم زاده دنیا مال منه مصطفی مومنی مولودی عاشقانه

     

    دانلود اهنگ محسن ابراهیم زاده دنیا مال منه

    این مطلب از وب سایت دانلود آهنگ جدید • دان موزیک. انتشار گردید.

    دانلود اهنگ محسن ابراهیم زاده بارون

    در این پست می توانید آهنگ محسن ابراهیم زاده بارون را با دو کیفیت اصلی ۱۲۸ و ۳۲۰ به همراه متن اهنگ دانلود کنید

    دانلود اهنگ محسن ابراهیم زاده بارون

    Download New Song By Mohsen EbrahimZade Called Baroon

    خواننده نام آهنگ تنظیم کننده دسته بندی
    محسن ابراهیم زاده انفرادی مصطفی مومنی ترانه غمگین

     

    دانلود اهنگ محسن ابراهیم زاده بارون